مشاوره مجازی

فضیل عیاض راه زنی است که از قدم هایی که در زندگی برداشته بود رضایت نداشت.
اما عوض کردن راه نیز برایش دشوار بود.مثل خیلی ها برای تغییر مسیر به سوی خوبی ها امروز و فردا می کرد.
روزی در خرابه ای برای غارت قافله ای کمین کرده بود.کمی آن طرف تر کسی داشت این را آیه را تلاوت می کرد که :
آیا هنگام آن فرا نرسیده است که اهل ایمان به خدا قلبشان در برابر خدا و آیات الهی خاشع شود....
این آیه چون تیری ، دل مضطرب فضیل را آتش زد.
نفسش را به موعظه گرفت که آیا به راستی تا کی قصد کج مداری با خداوند را داری؟!
همان جا توبه کرد و از زاهدان و عابدان روزگار شد.  

تا کنون به قدم هایت نگاه کرده ای؟ تاکنون به آن ها التماس کرده ای که کمی آهسته تر یا تندتر بروند؟
راستی!چقدر قدم هایت را دوست داری؟از کدامین قدم ها راضی و از کدامشان پشیمان هستی؟
تاکنون چند قدم آمده ای و چند قدم دیگر می خواهی بروی؟
شاید خیلی ها قدر قدم هایشان را ندانند.اما تو این گونه نباش.
آینده ی تو قله ای بنا شده برقدم های توست ؛ پس مواظب باش هیچ قدمی را اشتباه بر نداری.
تو سالک مقام جانشینی خداوند بر زمین و مسافر بهشت برین خداوند هستی.
مسافر نقشه و آشنای راه می خواهد ؛ مرکب و توشه می طلبد و ....
نقشه ،کلام خداوند است و آشنای راه اولیاء او هستند.
سلوک و سفر بدون همراه ،دشوار و خسته کننده است؛اما هم سفر بی صفا نیز درمان خستگی راه نیست.
پس دنبال هم سفری بگرد که صفای او رنج راه را بر تو سبک کند.
خداوند در قرآن بارها به ما فرمود از قدم های شیطان پیروی نکنید.
قدم های شیطانی آن قدم هایی است که بدون خدا برداشته می شود.قدم هایی به سوی نابودی و هلاکت.
قدم هایی مستبدانه و مستکبرانه که گویا من مالک زمین و زمان هستم.
ولی اگر قدم اول را اشتباه برداشتی ناامید نشو.زیرا بازنده کسی نیست که قدم اشتباه بردارد.بلکه بازنده کسی است که قدم های اشتباه را ادامه دهد.پس هر کجا متوجه شدی برگرد.
بیایید با تحویل سال ، مدل قدم هایمان را عوض کنیم.

گفتم:چرا درس نمی خوانی؟ گفت:استاد خوبی ندارم! رفت و استادش را عوض کرد.

گفتم:چرا حالت خرابه؟ گفت:دوست خوبی ندارم! رفت و دوستش را عوض کرد.

گفتم:خیلی گرفته ای؟ گفت:همسایه مون خیلی سرو صدا داره! رفت و همسایه اش را عوض کرد.

گفتم:دیگه چی شده؟ گفت:همسرم؛خیلی اذیتم می کنه! رفت و طلاق گرفت.

دیروز دیدمش که خوشحال بود.گفتم:چه عجب!نمردیم و خوشحالی تو را هم دیدیم.

گفت: از عوض کردن دیگران خسته شدم.رفتم خودم را عوض کردم؛دیدم همه چیز درست شد.

"لطفا در زندگی من دخالت نکنید."

تا حالا به معنای این جمله فکر کردی؟چه وقت این جمله را به کار می بری؟

خب....معلومه!وقتی کسی بخواهد بی جا در زندگی دیگری فضولی کند،به او می گوییم:"در زندگی من دخالت نکن."

ولی خوب است بدانید که این جمله موارد استفاده دیگری هم دارد.

مثلا جایی که فردی کارش غلط است؛غلط بودنش را هم می داند،ولی نمی خواهد از غلطش دست بردارد.

مریم!!از پای اینترنت پاشو.برو سر درس و مشقت......"پدر و مادر من در کارم دخالت می کنند.منو درک نمی کنند!"

آقا آرش!!دوست خوبم!زن گرفتی باید بدونی دیگه نمی تونی مثل یک جوون مجرد تا دیر وقت ولگردی[یا وبگردی] کنی."اگر زن گرفتم پس بهتر از تو می فهمم.در زندگی من دخالت نکن."

....چرا با فلانی رفیق شدی؟می دونی آخر و عاقبت این رفاقت بدنامی و هرزگیه؟ "برو بابا! تو هم آخوند شدی!منبر میری؟در زندگی من دخالت نکن."

...یه مقداری هم تو کوتاه بیا.اگر 99 درصد،تقصیر دیگریه،شاید 1 درصد هم اشتباه از تو باشه."چه حرفا!تو هم شدی ریاضیدان. زندگی که ریاضی نیست....اصلا چه کار به زندگی من داری؟در زندگی من دخالت نکن."

عجله نکنید.من نمی خوام بگم در این دنیا آدم فضول نداریم.ولی یاد نگیریم با مجرم کردن دیگران،بدی های خودمون و اصرار بر اونها را دور بزنیم.برچسب"فضول" به دیگران زدن خیلی راحته،اما درمان مشکلات زندگی من نیست.اگر همه دنیا را هم فضول بدونی و ازشون فرار کنی؛ولی از تلنگرهای وجدانت نمی تونی خلاص بشی.پس بدی را ترک کن و برچسب فضول را به دیگران نزن.

دو تا حدیث:1-هر کسی خودرای و مستبد باشد،هلاک می شود.2-بهترین دوستان من کسی است که عیب هایم را به من هدیه دهد.

از قدیم و ندیم گفتند که "بخشش از بزرگان است."
بزرگ بزرگان،خدای متعال است."عجب صبری خدا دارد....."

به نظرت روزانه چند تا گناه و جنایت تو دنیا انجام میشه؟روز را رها کن.....به نظرت همین حالا،....بله.....همین حالای حالا.تو دنیا چه خبره؟چند نفر دارن از دیوار مردم بالا میرن؟چند نفر دارن نقشه قتل می کشن؟چند نفر دارن پشت سر دیگری غیبت می کنن؟....
قربون خدا برم که گفته اگر بنده ی گناهکار من بیاد و از من معذرت بخواد،می بخشمش.یه چیز دیگه که بالاتر از این حرفاست!

"بنده من گمشده ی من است.وقتی بنده ی گنهکار من به سمت من برمی گردد،من خوشحال تر از مادری هستم که بعد مدت ها کودک گمشده اش را پیدا می کند."

بخشش و گذشت مال کسانی نیست که در حق تو خوبی می کنند.بخشش برای کسی است که در حق تو بدی کرده است!
بیاد از خودمون یه سوال بپرسیم تا بفهمیم که ما چقدر بزرگ هستیم؟
آیا تا حالا کسی در حق شما بدی انجام داده است؟آیا شده منتظر باشید که او بیاید؛و معذرت بخواهد تا او را ببخشید؟ یا نه جزء اونهایی هستید که هیچ وقت حاضر نیستند از دیگران بگذرند؟
امام علی علیه السلام فرمودند:"لذتی که در گذشت است در انتقام نیست."

پس بیایید با دیگران،آرامش را به خودمان هدیه کنیم.